Wat NO MORE WAR MUSIC niet geworden is
Welke rol spelen verhalen in het in stand houden van onze oorlogen? En kan je de oorlogsmachine lamleggen of vertragen door die verhalen open te breken? Die vragen vormden het vertrekpunt van regisseur Jorgen Cassier voor NO MORE WAR MUSIC.
Maar hoe vertel je een verhaal over de valkuilen van verhalen, zonder zelf in hun val te trappen? Doorheen het maakproces botsten we meermaals op de limieten van de vertelvormen die we uitprobeerden. Toch geven we je graag een inkijk in alles wat NO MORE WAR MUSIC niet geworden is.
NO MORE WAR MUSIC is geen bewerking van de Ilias
geen geactualiseerde herdichting ervan
zoals het prachtige War Music van Christopher Logue uit 1981
de voorstelling is ook geen bewerking van die herdichting van Logue
geen hoorspel van zijn tekst
zoals die oorspronkelijk werd geschreven
in opdracht van de BBC
we reisden niet door Europa
en vroegen niet aan onbekenden op straat in metropolen
om een stuk van Logues tekst in te spreken
en dus zijn er geen beelden van honderden mensen
is er geen Grieks koor om tegenover een scène uit Jean Giroudaux' La guerre de Troie n'aura pas lieu te plaatsen
en dus ook geen dialoog tussen Hector en Odysseus
die aan de vooravond van de Trojaanse oorlog
hoewel ze nog steeds hopen dat die niet plaats zal vinden
niet meer zien hoe zij die oorlog nog kunnen vermijden
maar zich daar ook nog niet helemaal bij kunnen neerleggen
NO MORE WAR MUSIC is geen samenwerking met de militaire kapel
die in tijden van verhoogde paraatheid
niet publiekelijk mocht optreden
geen zo verregaande afwijzing van taal
dat er niets meer overblijft
behalve klank en muziek
geen digitale vloedgolf van tekstfragmenten
van mensen die de hoop nog niet hebben opgegeven
NO MORE WAR MUSIC heeft geen groteske kostuums
geen heldhaftige personages
geen krijgshaftige oorlogsmuziek
geen kant-en-klare oplossing
geen eenduidig verhaal
hopelijk vind je het niet erg
maar we verklappen liever nog even niet
wat het dan wel geworden is
kom je niet gewoon kijken?
